Vraat door waterleliekever.
Aangevreten waterleliebladeren door de waterleliekever (Galerucella nymphaeae) is een vaak voorkomend probleem in de vijver.
Het blad wordt aangevreten door de waterleliekever of door zijn larven.
Het uiterlijk van de vraat van deze kever en zijn larven verraadt direct dat het door deze soort veroorzaakt is. Eigenlijk is de manier waarop de vraat wordt uitgevoerd erg slim, want iedereen kan bedenken dat wanneer je een gaatje in een waterlelieblad bijt het bladoppervlak onder water loopt en het blad dan niet meer toegankelijk is voor een kever welke niet behoort tot de zwemmende waterkevers.
Daar heeft de waterleliekever het volgende op bedacht: elke vraatplek (ook midden op het blad) betreft alleen de bovenste cellagen van het bladweefsel. Het onderste cellaagje van het bladweefsel laat het beestje heel waardoor het blad niet onder water loopt.
Het bruine, tot 11 millimeter lange op een boktor lijkende kevertje, kan net als alle kevers vliegen. En zo kan het dus uit de omgeving overkomen naar uw vijver. Als het hem daar bevalt, kan hij eitjes leggen die in groepjes rechtop op het lelieblad staan.
Op foto zijn de kever, zijn vraat en een groepje eieren te zien. Er ligt een luciferkop naast om een indruk te geven van het formaat hiervan.